Geactiveerde koolstof voor verwijdering van dioxine

Het principe van dioxine -verwijdering door geactiveerde koolstof is voornamelijk gebaseerd op zijn unieke poriestructuur en fysieke adsorptie. Geactiveerde koolstof is een koolstofmateriaal met een rijke poriënstructuur, die een groot aantal microporiën, mesoporiën en macroporiën bevat. Deze poriën bieden adsorptieruimte voor dioxinemoleculen. De adsorptiecapaciteit van geactiveerde koolstof is nauw verwant aan het specifieke oppervlak, porievolume en poriegrootteverdeling. Hoe groter het specifieke oppervlak, hoe groter het gebied dat de geactiveerde koolstof in contact kan brengen met de dioxinemoleculen en hoe sterker de adsorptiecapaciteit. Porievolume en poriegrootteverdeling hebben ook een belangrijke invloed op het adsorptie -effect. Het vereist meestal een gemiddelde poriediameter van 2,0-5,0 nm, een specifiek oppervlak groter dan 500 m²/g en een specifiek porievolume groter dan 0,2 cm³/g.

‌Applicatiemethoden voor geactiveerde koolstof om dioxine te verwijderen, omvatten hoofdzakelijk bewegende bedadsorptie, adsorptie met vast bed en gedragen stroomstraal gecombineerd met zakdichtingsverwijdering. Op dit moment wordt de methode voor het dragen van stroomstraal gecombineerd met zakdichtingsverwijdering vaak gebruikt. Deze methode vermindert effectief het dioxinegehalte in het rookgas door de injectie van geactiveerde koolstof en filtratie door zakken, en de verwijderingssnelheid kan meer dan 95%bereiken.

Geactiveerde koolstof heeft een opmerkelijk effect bij het verwijderen van dioxine en kan dioxinemoleculen effectief adsorberen en repareren, waardoor de diffusie en secundaire vervuiling in de omgeving worden verminderd. Bovendien kunnen functionele groepen die op het oppervlak van geactiveerde koolstof kunnen bestaan ​​ook chemisch reageren met dioxines, waardoor de adsorptiecapaciteit ervan verder wordt verbeterd.